Aktualności
Chcemy się dzielić
Z dr. Tomaszem Danglem – przewodniczącym Rady Fundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci rozmawia Wojciech Marciniak.

Wojciech Marciniak: W tym roku minęło 15 lat działalności Warszawskiego Hospicjum dla Dzieci. Początki nie były łatwe – problemy lokalowe, niewielki zespół pracowników. Jak wspomina Pan tamten okres?

Tomasz Dangel: Owszem początki nie były łatwe, ale z zupełnie innych powodów. O ile idea hospicjum dla dorosłych była wówczas w Polsce akceptowana, to w pediatrii zupełnie nie dostrzegano takiej potrzeby. Ciężko chore dzieci umierały w szpitalu i nikt nie zastanawiał się nad tym czy można coś w tej dziedzinie zmienić. To był problem, przed którym stanęliśmy. Moje wspomnienia dotyczą pierwszego okresu pracy w Instytucie Matki i Dziecka, gdy po raz pierwszy w życiu mogłem realizować własną koncepcję. Było to niezwykle pozytywne doświadczenie wolności i twórczej pracy dla kraju – po latach komunizmu, niewykorzystanych możliwości, upokorzeń, frustracji i buntu. Zostałem wychowany w rodzinie i harcerstwie do pracy dla Polski. Dopiero wtedy, mając już 40 lat, mogłem rozpocząć to zadanie. Dlatego problemy lokalowe i kadrowe nie miały dla mnie większego znaczenia.

W.M.: Zastanawiam się czy to pamięć trudnych początków WHD, spowodowała iż w 2006 roku Rada Fundacji podjęła decyzję o uruchomieniu programu pomocy nowopowstającym domowym hospicjom dla dzieci, czy też może zadecydowały inne przesłanki.

T.D.: Od początku naszym celem był rozwój domowej opieki paliatywnej nad dziećmi w całej Polsce według metody wypracowanej w WHD. Chcieliśmy się dzielić naszym doświadczeniem. Dlatego zajmowaliśmy się propagowaniem własnego modelu, licząc, że następne hospicja będą chciały go realizować. Sądziliśmy, że Ministerstwo Zdrowia wprowadzi zaproponowane przez nas w 1999 roku standardy. Tak się jednak nie stało. Początkowo, nasze możliwości finansowe były bardzo ograniczone. Później jednak, gdy Fundacja WHD zaczęła otrzymywać stałe wsparcie ofiarodawców, postanowiliśmy część środków inwestować w nowe hospicja, jednak pod warunkiem, że będą realizowały nasz model hospicjum domowego. Rada Fundacji od samego początku widziała taką potrzebę, jednak przez pierwsze kilka lat nie znajdowaliśmy partnerów z innych miast. Brak lekarzy, chcących zakładać nowe hospicja dla dzieci jest ciągle główną barierą, która utrudnia realizację tego projektu. Natomiast doświadczenia WHD z lat 1994-1996 były o tyle cenne, że wskazywały na potrzebę zagwarantowania stabilności finansowej nowego hospicjum przez wiarygodnego sponsora w ciągu pierwszych dwóch lat. Tak właśnie postępujemy – udzielamy grantu przez dwa lata, oczekując, że później hospicjum uzyska samodzielność. Dotychczasowe doświadczenia potwierdzają słuszność tego założenia.

W.M. W latach 2006-2009 łączna kwota udzielonej pomocy wyniosła 4 926 850,48 zł. Gdyby nie ofiarodawcy, którzy tak chętnie wspierają działania Fundacji WHD nie byłoby to możliwe. Proszę powiedzieć co sprawia większą satysfakcję: efekty pracy w postaci nowopowstających i spełniających wysokie standardy domowych hospicjów dla dzieci, czy też może świadomość zaufania jakim obdarza całą Fundację ogromna rzesza ludzi przekazujących darowizny oraz 1% podatku na cele statutowe Fundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci.

T.D.: Te cyfry pozwalają określić dynamikę powstawania nowych hospicjów według naszej recepty oraz dokonać szczegółowej analizy kosztów. Nie można jednak przeprowadzić bardziej obiektywnej oceny tej metody, np. przez porównawczą analizę nakładów względem efektów, ponieważ nikt inny nie publikuje danych na ten temat. Jesteśmy jednak w stanie wykazać, że współzakładane przez nas hospicja działają oraz że ciągle wzrasta liczba dzieci uzyskujących dostęp do tych świadczeń. Wszystko opiera się więc na zaufaniu: ofiarodawcy ufają nam, że sensownie inwestujemy ich pieniądze, a my ufamy Kolegom z hospicjów realizujących nasze granty, że umiejętnie wdrażają nasz model opieki na swoim terenie. Oczywiście to zaufanie opieramy na systematycznej kontroli ich pracy. Wzajemne zaufanie uważam za jedną z najważniejszych cech relacji międzyludzkich. Jest to wartość społeczna, która decyduje o naszym poczuciu wspólnoty z innymi ludźmi. Jest niezbędna w realizacji idei społeczeństwa obywatelskiego i jego własnych instytucji, funkcjonujących niezależnie od instytucji państwowych. Chcę przez to powiedzieć, że źródłem mojej satysfakcji, a właściwie dumy, jest właśnie świadomość życia i pracy dla kraju, którego obywatele obdarzają się wzajemnym zaufaniem i potrafią realizować wspólne cele.

W.M.: Dziś Fundacja Warszawskie Hospicjum dla Dzieci zajmuje się nie tylko opieką nad dziećmi – tworzy standardy opieki, kształci lekarzy i pielęgniarki, zabiega o zmiany prawa. Wszystkie te działania mają na celu poprawę jakości opieki nad nieuleczalnie chorymi dziećmi w naszym kraju.

T.D.: Rzeczywiście, prowadzimy te działania z nadzieją, że ich pozytywne skutki będą dotyczyły chorych dzieci i ich rodzin. Jednak celem bezpośrednim jest zmiana świadomości lekarzy, pielęgniarek, studentów, polityków, urzędników, prawników, dziennikarzy, a za pośrednictwem tych ostatnich – całego społeczeństwa. Wierzę, że świadomość jest kluczem do jakichkolwiek pozytywnych zmian.

W.M.: Dziękuję za rozmowę


Pomoc Fundacji WHD udzielona innym domowym hospicjom dla dzieci w Polsce w latach 2006-2009

Rok

 

Hospicjum

Wartość
podarowanych
samochodów

Pomoc finansowa

Stypendia dla stażystów

Liczba dzieci  pod opieką

Całość pomocy dla hospicjum

Pomoc udzielona
w danym roku

2006

KRAKÓW

Fundacja "Centrum Hospicyjne i Opiekuńczo Lecznicze im. Ojca Pio" w Krakowie

 

    128 481 zł

       4 000 zł

12

 132 481 zł

788 401 zł

OPOLE

Fundacja Domowe Hospicjum dla Dzieci w Opolu

    26 047 zł

    350 729 zł

       2 500 zł

28

 379 277 zł

SZCZECIN

Fundacja Zachodnio-Pomorskie Hospicjum dla dzieci w Szczecinie

    13 860 zł

    259 782 zł

       3 000 zł

53

 276 642 zł

2007

KRAKÓW

Fundacja "Centrum Hospicyjne i Opiekuńczo Lecznicze im. O. Pio" w Krakowie

    49 781 zł

    446 147 zł

 

23

 495 929 zł

1 467 267 zł

OPOLE

Fundacja Domowe Hospicjum dla Dzieci w Opolu

    15 049 zł

    413 612 zł

       2 500 zł

22

 431 162 zł

RZESZÓW

Fundacja Podkarpackie Hospicjum dla Dzieci

    14 850 zł

    254 917 zł

       8 000 zł

36

 277 768 zł

SZCZECIN

Fundacja Zachodnio-Pomorskie Hospicjum dla dzieci w Szczecinie

 

    258 406 zł

       4 000 zł

55

 262 406 zł

2008

GDAŃSK

Fundacja Pomorskie Hospicjum dla Dzieci

 

    387 881 zł

       5 000 zł

32

 392 881 zł

1 309 244 zł

KRAKÓW

Małopolskie Hospicjum dla Dzieci (dawniej Fundacja  "CH i OL im. Ojca Pio" w Krakowie)

    12 802 zł

    119 120 zł

       3 000 zł

29

 134 922 zł

OPOLE

Fundacja Domowe Hospicjum dla Dzieci w Opolu

 

    228 443 zł

 

27

 228 443 zł

RZESZÓW

Fundacja Podkarpackie Hospicjum dla Dzieci

    48 306 zł

    501 192 zł

       3 500 zł

61

 552 998 zł

2009

BIAŁYSTOK

Fundacja pomóż im” na rzecz Dzieci z Chorobami Nowotworowymi i Hospicjum dla Dzieci

 

    314 534 zł

 

28

 314 534 zł

1 361 936 zł

GDAŃSK

Fundacja Pomorskie Hospicjum dla Dzieci

    45 723 zł

    602 027 zł

       6 000 zł

32

 653 782 zł

PSZCZYNA

Fundacja Śląskie Hospicjum dla Dzieci

 

      93 079 zł

     16 000 zł

2

 109 079 zł

RZESZÓW

Fundacja Podkarpackie Hospicjum dla Dzieci

 

    280 540 zł

       4 000 zł

53

 284 540 zł

Suma

 

 

  180 698 zł

 3 348 715 zł

     35 500 zł

493

 

 

4 926 850 zł

 
 
 
 
 
 
 
 
 Fundacja Warszawskie Hospicjum dla Dzieci organizacja pożytku publicznego, ul. Agatowa 10, 03-680 Warszawa, tel. 022 678 16 11, 022 678 17 11, fax 022 678 99 32
KRS: 0000097123 NIP: 524-24-18-504
Konto bankowe: PEKAO SA VI o/Warszawa 33 1240 1082 1111 0000 0428 2080
© Fundacja Warszawskie Hospicjum dla Dzieci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Projekt i realizacja