Rada Fundacji
Maria Jakubowska-Kujawińska
Przewodnicząca Rady Fundacji
Ukończyła Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w 1979 roku. W roku 1982 po aplikacji zdała egzamin sędziowski, a w 1984 – radcowski. Pracowała jako radca prawny, najpierw na podstawie umów o pracę w różnych firmach, a od 1990 roku prowadzi kancelarię radcy prawnego, obecnie z biurami w Warszawie i Zakopanem, działając w zakresie pomocy prawnej dla przedsiębiorców i osób fizycznych.
Współpracuje z wieloma organizacjami społecznymi zajmującymi się problematyką rodziny i zdrowia: fundacjami “Pomoc Rodzinie”, „Dom + Szkoła“, Mater Care, Stowarzyszeniem “Ku Rodzinie“.
Jest członkiem Rady Fundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci i Fundacji Szpitala na Działdowskiej.
Adres miejsca pracy:
Kancelaria Radcy Prawnego
Al. Solidarności 119/125 lok. 89
00-897 Warszawa
Telefon: 22 620 36 82, 22 850 01 05, 602 210 639
Fax: 22 620 36 82
E-mail: mariajk@mariajk.pl
Tomasz Dangel
Specjalizacje lekarskie:
anestezjologia i reanimacja, medycyna paliatywna.
Dr hab. n. med. Tomasz Dangel jest założycielem Warszawskiego Hospicjum dla Dzieci. Uważa, że nieuleczalnie chore dzieci i ich rodzice powinni mieć swobodny wybór między leczeniem w szpitalu a leczeniem w domu. Poprzednio pracował jako anestezjolog w Centrum Zdrowia Dziecka, gdzie zajmował się leczeniem bólu u dzieci. Na początku lat 90. postanowił stworzyć w Polsce system domowej opieki paliatywnej dla dzieci i powołał do życia pierwsze hospicjum pediatryczne. Jest inicjatorem wspierania rozwoju hospicjów dziecięcych w krajach Europy środkowej i wschodniej. W Instytucie Matki i Dziecka kierował Zakładem Opieki Paliatywnej, gdzie uzyskał habilitację w dziedzinie medycyny paliatywnej. Zainicjował powstanie pierwszego w Polsce komitetu etyki klinicznej w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”. Kierował zespołem ekspertów Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, który opracował wytyczne dla lekarzy „Zaniechanie i wycofanie się z uporczywego leczenia podtrzymującego życie u dzieci”. Autor wielu badań i publikacji na temat leczenia bólu, opieki paliatywnej i bioetyki w pediatrii.
1989 – medal „za osobiste męstwo” – od Prezydenta ZSRR – za pracę w Armenii po trzęsieniu ziemi
1994 – nagroda „Parasol Szczęścia” – od Redakcji „Twojego Dziecka” – za pionierską pracę na polu leczenia bólu u dzieci
1995 – nagroda „Człowiek – lek na całe zło” – od Redakcji „Super Expressu”
1996 – nagroda „Święty Mikołaj Roku” – od Programu 2 TVP
1997 – wyróżnienie w kategorii ochrony zdrowia – nagroda roku za działalność humanitarną „Człowiek – Człowiekowi”
1998 – nagroda im. św. Brata Alberta Adama Chmielowskiego– „za heroiczne realizowanie zasady miłości bliźniego” (zespołowo)
2002 – nagroda „Oskar dziecięcych serc” – w imieniu dzieci chorych na nowotwory leczonych w Klinice Onkologii i Hematologii Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu
2002 – medal Polskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej
2003 – Złoty Medal Alberta Schweitzera, Albert Schweitzer World Academy of Medicine
2003 – medal „Amicus Minorum” za działalność na rzecz osób niepełnosprawnych, Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym w Stróżach
2004 – Wielki Złoty Medal Alberta Schweitzera, Albert Schweitzer World Academy of Medicine
2005 – Order „Ecce Homo” za bezwarunkową miłość i pracę dla bliźnich, wbrew wszelkim przeciwnościom
2008 – medal „Pro infantis bono” za założenie Warszawskiego Hospicjum dla Dzieci tworząc atmosferę życzliwości i wsparcia, Rzecznik Praw Dziecka
2009 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Prezydent RP
Aktualizacja – 04.01.2012
Jerzy Grębski
Urodził się w Warszawie w 1947 roku, tutaj też, w 1971 roku, ukończył wydział lekarski Akademii Medycznej. Jest specjalistą w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii. Pracował w Zakładzie Anestezjologii AM ul. Lindleya, później w Klinicznym Szpitalu Dziecięcym ul. Litewska, a następnie w Centrum Zdrowia Dziecka, gdzie był kierownikiem Pododdziału Intensywnej Opieki Medycznej.
W grudniu 1981 r. wyjechał jako członek ogólnopolskiej delegacji NSZZ „Solidarność” do Szwajcarii, gdzie zastało go wprowadzenie stanu wojennego w Polsce. Pozostał na emigracji, gdzie działał politycznie, społecznie i zawodowo.
Z emigracji wrócił w 2003 r. W tym też roku rozpoczął współpracę z Fundacją Warszawskie Hospicjum dla Dzieci jako Członek Rady Fundacji.
Marcin Rawicz
Jeden z najbardziej doświadczonych polskich anestezjologów dziecięcych urodził się w Warszawie w 1948 r., gdzie też ukończył studia w 1971 r.
Po odbyciu stażu podyplomowego specjalizował się w anestezjologii pediatrycznej w Instytucie Matki i Dziecka pod kierunkiem prof. Zdzisława Rondio. Przeszedł tam wszystkie szczeble kariery zawodowej – od stażysty do zastępcy kierownika kliniki i uzyskał stopień doktora nauk medycznych. Poza udziałem w licznych szkoleniach krajowych odbył staże i kursy w Holandii, Niemczech, Szwecji i Australii.
Od 1991 do 2012 roku kierował oddziałem anestezjologii i intensywnej terapii pediatrycznej w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. w Warszawie, przekształconym później w Oddział Anestezjologii, Intensywnej Terapii i Opieki Okołooperacyjnej. W latach 2013-2018 – lekarz naczelny Warszawskiego Szpitala dla Dzieci. Obecnie na emeryturze.
W czasie swojej pracy zawodowej dr Rawicz opublikował 78 prac naukowych, wśród nich rozdziały do podstawowych podręczników z zakresu swojej specjalności. Wykładał na ponad 270 kursach podyplomowych w kraju oraz na 44 kongresach zagranicznych. Jest współautorem i prekursorem wprowadzanych w Polsce w latach 70-tych nowoczesnych metod leczenia niewydolności oddechowej wśród noworodków. Współorganizował Europejski Kongres Anestezjologii w Warszawie, dwa Europejskie Kongresy Anestezjologii Pediatrycznej (w Helsinkach i Kolonii) oraz liczne sympozja w Polsce i na terenie Europy.
Od 1992 roku aktywnie uczestniczył w pracach Europejskiej Federacji Towarzystw Anestezjologii Pediatrycznej (FEAPA), początkowo jako członek zespołu wykładowców, następnie w latach 1997-2005 – sekretarz Komitetu Wykonawczego. W 2005 został wybrany prezydentem-elektem Federacji.
W 2009 roku przewodniczył założycielskiemu kongresowi Europejskiego Towarzystwa Anestezjologii Dziecięcej (European Society for Paediatric Anaesthesiology) – ESPA, po którym objął pierwszą prezesurę Towarzystwa (2009-2011). W roku 2013 został wybrany członkiem honorowym ESPA.
W latach 1991-1996 Wiceprezes Zarządu Głównego i Prezes Zarządu Sekcji Pediatrycznej Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii, od 2002 do 2010 wiceprezes Zarządu Sekcji Pediatrycznej. W 2011 r otrzymał członkostwo honorowe Towarzystwa.
W 2014 roku został wybrany członkiem honorowym Towarzystwa Anestezjologów Pediatrycznych Wielkiej Brytanii i Irlandii (The Association of Paediatric Anaesthetists of Great Britain and Ireland – APAGBI), najstarszego naukowego towarzystwa międzynarodowego w swojej specjalności.
W latach 1985 – 1995 członek Zarządu Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci.
Laureat nagrody „Parasol Szczęścia” czasopisma „Twoje Dziecko” oraz nagrody I stopnia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej.
W okresie 1995-2002 członek Rady Nadzorczej Stowarzyszenia Warszawskie Hospicjum dla Dzieci, od 2003 do chwili obecnej członek Rady Fundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi RP i Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz wyróżniem prezydenta Warszawy „Za zasługi dla ochrony zdrowia w m. st. Warszawie”.
Aktualizacja – listopad 2019 r.
